Zhurmat e zemrës te fëmijët

Çfarë tregojnë zhurmat e zemrës te fëmijët

Zhurmat e zemrës te fëmijët janë tinguj që vijnë nga rrjedhja e shpejtë dhe turbulente e gjakut përmes zemrës. Ato zbulohen me një pajisje të veçantë për dëgjim, e quajtur stetoskop. Zhurmat mund të jenë të pranishme që në lindje, por mund të dëgjohen edhe më vonë gjatë fëmijërisë dhe adoleshencës. Zhurmat që dëgjohen në lindje quhen kongjenitale (të lindura), dhe origjina e tyre mund të jetë e ndryshme: vrima në ndarjet e zemrës, ngushtim ose dobësi (rrjedhje e gjakut), ose dridhje e valvulave të zemrës.

Çfarë lloje zhurmash ka te fëmijët

Zhurmat e zemrës ndahen në dy grupe kryesore:

1. Zhurma të pafajshme (muzikale), ku zemra është anatomikisht e shëndetshme.
2. Zhurma organike – gjithmonë të shkaktuara nga anomali strukturore të zemrës dhe valvulave të saj.
   

Sa urgjente është një zhurmë e zemrës?

Shumica e zhurmave te fëmijët janë të pafajshme – muzikale, beninje. Edhe anemia mund të shkaktojë një zhurmë sistolike. Mjeku i familjes duhet të bëjë vlerësimin e parë dhe të referojë fëmijën te kardiologu pediatrik. Kjo grupë nuk paraqet urgjencë. Ekziston një grup tjetër zhurmash që tregojnë sëmundje të zemrës dhe që duhet të diagnostikohen shpejt. Urgjenca më e madhe kanë foshnjat e porsalindura që që në ditën e parë të jetës shfaqin njolla blu në lëkurë, të cilat përkeqësohen me orët dhe ditët. Këto foshnja duhet të dërgohen menjëherë në një institucion të specializuar për kardiologji pediatrike.

Mund të ndodhë që pacienti të mos ketë simptoma (më së shpeshti). Nëse ka, ato janë:

• Dhimbje në kraharor
• Ngjyrë blu në gishtat e duarve dhe këmbëve, rreth gojës
• Ngjyrë blu në të gjithë lëkurën e fëmijës
• Kollë e vazhdueshme
• Frymëmarrje e vështirë dhe e shpejtë
• Ndjenjë e mungesës së ajrit
• Mëlçi e enjtur
• Enjtje të venave të qafës
• Enjtje në duar dhe këmbë
  

Procedura për diagnostikimin e zhurmave të zemrës te fëmijët

Ekzistojnë disa procedura për zbulimin e zhurmave:

• Mbledhje e mirë e të dhënave nga prindërit/kujdestari/personeli mjekësor
• Kontroll fizik i organeve dhe sistemeve
• Elektrokardiogram (EKG) – regjistrim grafik i funksionit të zemrës
• Radiografi e kraharorit – vlerësim i madhësisë, formës dhe pozicionit të zemrës, si dhe qarkullimit të gjakut në mushkëri
• Ekokardiografi – pamje në kohë reale e zemrës në funksion, vlerësim i madhësisë, strukturave, valvulave dhe rrjedhjes së gjakut
• Matja e saturimit të oksigjenit me pulsoksimetër
• Procedura të avancuara për raste serioze: kateterizim i zemrës, tomografi me angiografi, rezonancë magnetike e zemrës

80% e fëmijëve me zhurma nuk kanë nevojë për trajtim. Fëmijët me defekte që nuk kërkojnë operim ndjeken rregullisht. Ata me defekte që shkaktojnë ngarkesë në qarkullim kanë nevojë për trajtim. Trajtimi mund të përfshijë:

• Vendosje pajisjesh në formë çadre për mbylljen e vrimave
• Zgjerim të enëve të ngushtuara me balona përmes kateterizimit
• Operacion kirurgjikal për rastet më të ndërlikuara

Nëse dëgjohet për herë të parë një zhurmë nga mjeku i familjes, duhet të bëhet kontroll te kardiologu pediatrik. Kontrollet e mëtejshme bëhen sipas këtij orari:

• Zhurmat muzikale – çdo 2–3 vjet
• Defekte pa nevojë për ndërhyrje – çdo 1–2 vjet
• Defekte me nevojë për ndërhyrje të vonuar – çdo 3–6 muaj
• Defekte me nevojë për ndërhyrje të afërt – çdo muaj
• Pas operacionit: pas 1 muaji, pastaj pas 3, 6 dhe 12 muajsh; më pas çdo vit deri në moshën 14–18 vjeç, pastaj kalimi te kardiologu për të rritur
• Holter 24-orësh çdo 1–2 vjet për fëmijët e operuar